گوش کن ... مثکه یه صداهایی داره میاد...، میشنوی؟! ... جون من بگو، اگه توام میشنوی بهم بگو ...، واسم مهمه. آخه نمیخوام ایندفه اشتباه برم ... ایندفه اگه توام صداشو میشنوی بهش اعتماد کنم؛ دفه قبل هیچکی نشنید،‌ هیچکی ...! شاید هیچکی هیچوقت نتونه به غیر از من و تو صداشو بشنوه!‌ پس گوشتو تیز کن فقط اگه میشنوی بگو چون دیگه به هیچکی اجازه نمیدم که بهم بگه: "اون دفه صداشو شنیدم چون تو خواستی که بشنوم!".

معلوم الحال ملحد بدخط!

اولی تو برخورد، دومی تو مبنای فکری و سومی در زندگی!

نمیدونم چرا نمیخوام در قرمز رو باز کنم! البته شاید فعلا اینجوریه! اما همیشه قهوه واسم خنثی بوده ولی خوش بو و البته اغوا کننده! چه میدونم شایدم راهی رو که گم کرده بودم پیدا نکردم!

تو چی تا حالا راهت رو گم کردی؟!

من شاکی ام

شاکی ام از رنگ سیاه

برای کشتن این همه رنگ

شاکی ام از سکوت

برای کشتن این همه آهنگ

شاکی ام از دیوار

شاکی ام از سیم خاردار

شاکی ام از تو

برای کشتن لبخندم

شاکی سالهایی که نمیخندم.

قدسی قاضی نور

میچلانیم که چه؟!

گیرم قطره آخر

چکی و تمام!

هل میدهی ام که چه؟!

گیرم لب پرتگاه

تقی و تمام!

قدسی قاضی نور 

سلام

به نام او،

  به نام او که انرژی مطلق است، به نام او که نور است ـنوری بی انتهاـ، به نام او که هستی را نظم داد و مسير، ومهمتر از همه به نام او که بر خلاف گفته های خيليها در فهم می گنجد و هر کس در حد توان او را وصف می کند و می سرايدش، او که سخت نيست،

 و به نام او کهکوه را برای همه ما آفريد.

  من آغازها که به نظر من پايان نيز هستند را دوست دارم، مثل اين نوشته که آغاز است و پايان، پايان سکوت و نيز آغاز سکوت ولی پر سروصداتر. من کلا همه چيز را به فال نيک می گيرم، اين سکوت نيز مستثنا نيست. اميدوارم اين کار را ادامه دهم شوق و ذوقش را دارم پس مصمم هستم.

  يه چيز ديگه هميشه اينجوری نمينويسم زبونم و رسم الخطم متناسب با تجربم که بيشتر ميشه، بهتر ميشه. ممنون که اومدين اينجا ايشالا بازم مياين. پس فعلا با اجازتون تا يه سر و صدا يا سکوت ديگه خداحافظ.